فقط ۶۰ ثانیه طلایى براى آرامش عصبی

[admin]

در هنگام عصبانیت فقط ۶۰ ثانیه طلایى براى بازیابى آرامش احتیاج دارید


کودک دوساله شما دیوار پذیرایى را با ماژیک خط خطى کرده است ، بچه پنج ساله تان با وجود مخالفت شما باز هم شیرینى مى خواهد و فرزند هفت ساله شما دروغ مى گوید؛ خب ، علت کافى براى انفجار از عصبانیت دارید، اما راه حل بهتر صبر مى خواهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از ایران ، در این حالت اگر عصبانى شوید، در آخر کار ماجرا با یک عذرخواهى و قرار گرفتن کودک در وضع دفاعى به پایان مى رسد پس به یک نقشه حساب شده احتیاج دارید و این طرح مى تواند راهکار کلى باشد. خونسرد بودن به آرامش اوضاع و احوال کمک مى کند و به این ترتیب فرصتى به فرزندتان مى دهید تا حرف هایتان را بهتر بشنود. فریاد زدن همه چیز را خراب خواهد کرد چون فرزندتان به جاى پى بردن به اشتباهش متوجه خشم و ناراحتى شما مى شود پس اگر اعصاب خود را کنترل کنید کودک بهتر متوجه مى شود که چه انتظارى از او دارید شش مرحله

ساده دستیابى به هدف در ۶۰ ثانیه
۱۰ ثانیه اول : واکنش سریع- اول ماژیک را از کودک بگیرید و اگر با خواهر یا برادرش دعوا مى کند، آنها را از هم جدا کنید و کودک را به اتاق دیگر ببرید. بنا به عقیده یکى از متخصصین به این کار مداخله سریع مى گویند. توقع نداشته باشید که تا به کودک فرمان ایست دادید، او هم اجرا کند، حفظ امنیت کودک بر مسائل دیگر مقدم است.

هر چیزى را که موجب به وجود آمدن دیگر مشکلات مى شود از دسترس کودک دور کنید. کودک تان باید به شماو موقعیت موجود توجه کند وگرنه خوردن شیرینى و آزار و اذیت خواهر و برادر تبدیل به نوعى سرگرمى براى او خواهدشد. در صورت لزوم خودتان و فرزندتان را از صحنه هیاهو و جار و جنجال دور نگاه دارید در نتیجه امکان این که کارى انجام دهید یا حرفى بزنید که بعداً از یادآورى پشیمان شوید از بین مى رود.

۱۰ثانیه دوم: حفظ آرامش- عصبانى شدن کار راحتى است اما کنترل آن بسیار سخت است. ذهن کودکان کاملاً باز و منطقى است چون به خوبى مى دانند که چه وقت عصبانى مى شوید، حتى اگر سعى کنید آن را بروز ندهید. بیان احساسات کار بسیار مشکلى است بنابراین باید کوتاه ترین و مناسب ترین راه را از بین راه هاى گوناگون پیدا کنید. به جاى این که بگویید«اى پسر بد» با صداى بلند بگویید«آ.آ.آ» این کار موجب آرامش شما مى شود و کودک نیز احساس حقارت نمى کند. خونسردى شما فرصت خوبى براى کودک است تا حرف هایتان را بهتر بشنود. اگر فریاد بزنید همه چیز از پایه خراب خواهد شد.

۱۰ثانیه سوم:شناخت موقعیت- براى چندثانیه هم که شده، وقایع را مرور کنید. مانند اتفاقى که در اول این مطلب ذکر شد: دیوارهاى خط خطى شده اتاق خواب با مداد بنفش موجب عصبانیت شما شده است، در و دیوارها همه خط خطى شده اند و پسر شما، به خاطر عصبانى شدن شما از کار خود پشیمان شده و به خاطر واکنش شما قلبش شکسته است.

 چند لحظه بعد متوجه مى شوید که کار او تقلیدى از کتاب «هرى و مداد بنفش» بوده و در واقع او به نظر خودش کارى خلاقانه و سازنده انجام داده است. در نظر داشتن موقعیت کار سختى است ، شاید بداخلاقى کودک سه ساله مربوط به گرسنگى او باشد، بنابراین بهتر است موقعیت خود را در نظر بگیرید و از خودتان بپرسید عواملى وجود دارد که بتوان با کمک آنها از بروز این رفتار در آینده جلوگیرى کرد هیچ وقت به فرزندتان نگویید «چند بار به تو گفتم که…»
حتى اگر بعضى چیزها را ۱۰۰ بار به فرزندتان گفته اید مهم نیست باز هم دوباره و دوباره بگویید؛ فقط دوباره.

۱۰ثانیه چهارم: حرف زدن با کودک- اگر به کودک تان فرصت هیچ کارى نمى دهید بهتر است به جاى کنترل کردن وى و نظم بخشیدن به رفتارش به او مسئولیت بدهید و به جاى تنبیه به او بگویید چرا اجازه نمى دهید بعضى کارها را انجام دهد.

او دوست دارد از شما بشنود که چه کار اشتباهى کرده و چگونه مى تواند کار بهترى انجام دهد. براى مثال به او بگویید که ما روى دیوار خط نمى کشیم ، روى کاغذ نقاشى مى کشیم. بحث و جدل با فرزندان بى فایده است و موجب کاهش تأثیرپذیرى کودک مى شود.

۱۰ثانیه پنجم: زمان نتیجه گیرى- بعضى از والدین فکر مى کنند تنبیه ، رکن اصلى تعلیم و تربیت است ، اما بیان چهار یا پنج کلمه ساده براى گرفتن شیرینى از دست کودک و گفتن «قبل از شام شیرینى نخور» از قاپیدن شیرینى بهتر نیست
با تنبیه کارى از پیش نمى رود. اگر کودک داخل خانه توپ بازى مى کند، به جاى تنبیه، توپ را از دسترسش دور کنید. اگر نتیجه اى که انتظار دارید گرفتید، خواهید دید که کم کم اثربخشى کلامتان تقویت مى شود.

موضوع مهم و مؤثر ، فرصت دادن به کودک براى به دست آوردن تجربه و نتیجه اعمالش است. براى مثال اگر او بچه ها را بزند دیگر نمى تواند با آنها بازى کند.
۱۰ثانیه ششم: رفتارهاى منطقى-ذهن کودک کاملاً باز و منطقى است. این که دائم او را زیر نظر داشته باشید، کار خسته کننده اى است. والدین قوانین و نظرات مختلفى دارند ولى در به اجرا درآوردن هرکدام از آنها، به زمان خاصى نیاز دارند

بنابراین، خطرات را جدى بگیرید و کارى را که خودتان نمى توانید انجام دهید، تحمیل نکنید. گفتن این که «این آخرین شیرینى است که تو مى خورى» یا «تا یک ماه دیگر از بازى خبرى نیست» نه تنها موجب ناراحتى کودک مى شود بلکه قواى جسمانى خودتان رانیز تحلیل مى برد.
نقشه ۶۰ثانیه اى خیلى ساده است ، اما براى اجراى آن، نیاز به تفکر به منظور رسیدن به اهدافتان و به همان میزان نیاز به کنترل رفتارتان دارید.

اشرف پورمند